Rahi Rezvani

Rahi Rezvani (1978, Teheran, Iran) heeft aanvankelijk graphic design gestudeerd aan de Teheran University. Na zijn komst naar Nederland studeerde hij reclame- en modefotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Sinds die tijd is zijn werk veelvuldig op exposities te zien geweest en heeft het zijn weg gevonden naar talrijke publicaties en opdrachtgevers. Bijvoorbeeld Elle, Nederlands Dans Theater, Amsterdam Fashion Week, Proud Magazine, GUP Magazine, Eyemazing en Linda.

Naast fotografie maakt Rahi ook films en commercials, bijvoorbeeld voor Schweppes, Douwe Egberts en BNN. Andere opdrachtgevers zijn o.a. Nike, The Bloody Beetroot en Vogue Italy.

Zijn werk kent vele nominaties, o.a. voor de PANL 2010 en New York Photo Award 2010 en prijzen, o.a. ADCN Award 2010 en de derde prijs bij de Zilveren Camera 2010 (categorie portret).

Uit zijn vele werk hebben wij deze keer gekozen voor een aantal expressieve zwart wit beelden, waarin Rahi speelt met fantasie en werkelijkheid.

Rahi: “When Is Dark Enough Then You will Realize How Important is a Little Light. When Is Dark Enough Then You can see The Stars”

 

Onderstaande tekst is van Koushyar Parsi, kunstcriticus, docent aan de Universiteit van Leiden:

Het fantasiewerk van ‘Rahi Rezvani’ is moedwillig, maar niet koppig en zelfverzonnen. Zonder te leunen op de theorieën van de twintigste eeuw en de diverse bijbehorende ideeën, komt het via een andere weg harmonieus overeen op hetzelfde pad. Het is gebaseerd op de conventies en systemen van de beeldende kunst.

Het lijkt alsof hij via een ‘omweg’ komt, en niet via het historische proces van de voorgangers in de Kunst, maar zijn creaties behoren tot een uitzondering, zelfs via een ongebruikelijke en ongewone manier. Het resultaat blijft een uitzondering die gelijkvormig en blijft in harmonie met de regels.

De kennis van Rahi Rezvani met de andere genres van de Kunst is een ander motief voor zijn beeldende kracht: portretten, Stilleven, realistische scènes: Fantastisch met een lezing. Zijn taal is de taal van vergelijking en allegorie. De scène is fantasie. De ruimte is fantasie. De kleur is fantasie. De compositie is fantasie. Alles is fantasie. Maar er is geen plaats voor leugen en vervalsing. Het is vals, maar geen leugen. Hij heeft niets te maken met ‘representatie’ die gebaseerd is op de ideeën van Aristoteles over imitatie van de natuur, noch met ‘speculatie’. Hij heeft een eigen lezing om zijn fantasie uit te beelden. Een beeld dat niet in de tijd –zoals in verhalen -, maar in de ruimte aanwezig is.

 

Hieronder: Rahi Rezvani - Zelfportret